Urinary incontinence

Ang urinary incontinence ay isang clinical condition kung saan hindi sinasadyang lumalabas ang ihi mula sa urethra, at karaniwan itong tumatama sa mga matatanda.

Ang urinary incontinence ay isang medyo nakapagpapahirap (disabling) na problema sa kalusugan ng mga taong mayroon nito dahil negatibo ang epekto nito sa kanilang pang-araw-araw na gawain. [1]

Gaano kadalas ang urinary incontinence? Epidemiology

Ang urinary incontinence ay sakit na mas karaniwan sa mga babae, na may prevalence sa mga babae na halos doble kumpara sa mga lalaki, dahil din sa mga pansamantalang dahilan na kaugnay ng pagbubuntis at panganganak.

Sa populasyon ng matatanda, hindi madaling tantiyahin ang eksaktong prevalence ng incontinence dahil madalas na hindi sinasabi ng matanda sa kanyang caregiver na mayroon siyang ganitong problema.

Pinaniniwalaang mahigit kalahati ng mga matatandang nakatira sa mga nursing home at assisted residential healthcare facility ang may incontinence, gayundin ang malaking bahagi ng mga taong tumatanggap ng home care.

Sa mga lalaki, isa sa mga sanhing pinakamadalas na iniuugnay sa pagsisimula ng urinary incontinence ay ang operasyon sa prostate, na ginagawa dahil sa mga benign na hyperplastic process o dahil sa carcinoma. [2],[3]

Etiology at classification ng urinary incontinence

May iba't ibang uri ng urinary incontinence na nagkakaiba-iba ayon sa etiological mechanism na pinagmumulan nila.

Dahil dito, ang pinakakumpletong classification ng urinary incontinence ay binubuo ng mga sumusunod na uri:

• Ang urgency urinary incontinence, o urge incontinence, ay sanhi ng overactivity ng detrusor muscle ng pantog (bladder), na nagtutulak ng ihi papunta sa proximal na bukana ng urethra. Madalas itong may kasamang pakiramdam ng urinary urgency.
• Ang stress urinary incontinence ay ang hindi sinasadyang paglabas ng ihi matapos ang isang pwersa o pag-iri na nagpapataas ng abdominal pressure, gaya ng pag-ubo o pagbahing. Ang ganitong uri ng incontinence ay karaniwang nangyayari sa mga babaeng bata pa na kapapanganak lang o naghihintay na manganak.
• Ang mixed urinary incontinence ay bunga ng pagsasabay ng urgency urinary incontinence at stress urinary incontinence.
• Ang functional urinary incontinence ay nangyayari kapag ang isang tao ay walang organic na abnormalidad sa urinary tract pero hindi niya kaya o ayaw niyang pumunta sa toilet. Ang kondisyong ito ay kadalasang nakikita sa mga taong may alcoholism at sa mga taong may psychiatric disorder.
• Ang overflow urinary incontinence, na tinatawag ding regurgitation incontinence, ay nangyayari kapag may bara (obstruction) sa antas ng pantog o kapag ang detrusor muscle ng pantog ay hypodynamic at hindi sapat ang pag-contract. Sa mga lalaki, ang ganitong uri ng incontinence ay madalas na sanhi ng Benign Prostatic Hyperplasia o ng mga tumor sa prostate o sa pantog.

Kaya sa karamihan ng kaso, ang incontinent na pantog ay sobrang naii-stimulate ng mga infectious o irritating na substance, o hindi ito nagco-contract nang tama para mailabas ang ihi, kaya hindi sinasadyang lumalabas ang ihi.

Sa ibang kaso, ang pagtagas ng ihi ay maaaring bunga ng mahina o sobrang relaxed na pelvic floor at ng biglang pagtaas ng intra-abdominal pressure na, sa pagdiin nito sa pantog, ay nagdudulot ng paglabas ng ihi. [1],[2]

Mga sign at sintomas na kaugnay ng urinary incontinence

Madalas, ang urinary incontinence ay ang huling bunga ng isang clinical condition na maaaring maunahan ng mga sintomas ng lower urinary tract, na kilala rin bilang LUTS (Lower Urinary Tract Symptoms).

Ang mga LUTS na maaaring lumitaw kasabay ng urinary incontinence ay:

• Pollakiuria, na mas madalas na pag-ihi sa buong araw;
• Nocturia, na may hindi sinasadyang paglabas ng ihi habang natutulog sa gabi;
• Urinary urgency, kung saan nakararamdam ng matindi at biglaang pangangailangang umihi;
• Hesitancy, kung saan naaantala ang pagsisimula ng pag-ihi;
• Pakiramdam na hindi lubusang nawalan ng laman ang pantog (incomplete bladder emptying);
• Post-micturition dribble, kung saan patak-patak na lumalabas ang ihi pagkatapos umihi. [1],[3]

Initial assessment ng urinary incontinence

Sa initial assessment ng pinaghihinalaan o kumpirmadong urinary incontinence, kailangang sumailalim sa isang kumpletong urological check-up, kasama ang medical history at physical examination ng pasyente.

Medical history

Ang medical history ay naglalayong alamin muna ang pangkalahatang kalagayan ng pasyente, sa pagtatanong tungkol sa mga posibleng sakit na namamana o nasa pamilya at sa listahan ng mga gamot na iniinom bilang bahagi ng kasalukuyang therapy.

Ang mga tanong ng doktor ay may layuning alamin ang eksaktong katangian ng urinary incontinence, sa pagsusuri ng uri nito, ng tindi ng mga kaugnay na sintomas, at ng tagal nito.

Dapat tiyakin ng pasyente na sabihin sa urologist kung mayroon siyang sakit sa respiratory system o sakit sa cardiovascular system.

Sa katunayan, maraming respiratory condition ang maaaring magpakita ng sunud-sunod na pag-ubo na nagpapataas ng intra-abdominal pressure, habang ang mga cardiovascular disease ay maaaring humantong sa fluid overload at sa pagdami ng ihi (diuresis).

Panghuli, dapat ding tanungin ang mga pasyente tungkol sa labis na paggamit (abuse) ng mga substance na maaaring makairita sa pantog, gaya ng caffeine, alak, o diuretics.

Physical examination

Sa physical examination, tinitingnan at kinakapa ng doktor ang:

• Bahagi ng leeg at dibdib (cervico-thoracic region), para hanapin ang mga sign ng jugular venous distension o edema.
• Ang bahagi ng lung fields, para tingnan kung may crackles o kung nagsisimulang umubo ang pasyente.
• Ang bahagi ng tiyan (abdominal region), para makita kung may mga nakaraang operasyon na nag-iwan ng peklat.
• Ang mga emergence point ng peripheral at cranial nerves, para suriin ang sensory function at reflexes.
• Ang ibabang bahagi ng tiyan at ang genital area, para tingnan kung may distended bladder (bladder globe), pelvic organ prolapse, fecaloma, o prostatic hypertrophy. [1],[2],[4]

Mga screening test para sa urinary incontinence

Sa mga lalaki, dahil ang prostatic hyperplasia ay madalas na nagdudulot ng mechanical obstruction sa pantog na humahadlang sa normal (physiological) na yugto ng pag-alis ng laman nito, bumuo ng isang screening test para i-classify ang mga sintomas sa prostate.

Ang test na ito, na tinatawag na IPSS (International Prostate Symptom Score), ay sumusuri sa pitong aspeto ng pag-ihi, at maaaring iugnay ang mga ito sa pagkakaroon ng malaking hypertrophy ng prostate gland.

Samantala, isang partikular na screening test para matukoy ang post-micturition dribble ang iminungkahi noong 2019 at kilala bilang HPMDQ (Hallym Post-Micturition Dribble Questionnaire).

Sa pamamagitan ng limang tanong, sinusuri ng test na ito ang mga macroscopic na aspeto at ang psychological impact na dulot ng terminal dribbling ng ihi.

Diagnosis ng urinary incontinence

Ang diagnosis ng urinary incontinence ay nakabatay sa ilang elemento:

Chemical-physical at morphological na pagsusuri ng ihi

Ang chemical-physical at morphological na pagsusuri ng ihi ay isang first-level test na karaniwang ginagawa sa clinical practice, kahit na walang pinaghihinalaang primary abnormality sa urinary tract.

Sinusukat ng test na ito ang concentration at ang mga physical value ng iba't ibang analyte na maaaring makita sa ihi, gaya ng glucose, dugo sa ihi, ketones, at iba pa.

Cystoscopy

Ang cystoscopy ay isang diagnostic at operative na procedure kung saan ipinapasok ang isang manipis at flexible na tubo na may camera (cystoscope) sa loob ng urethra hanggang makarating sa pantog.

Ginagamit ang technique na ito para suriin at kumuha ng sample mula sa mga dingding ng urethra at ng pantog, kapag may mga sintomas ng sakit sa urinary tract.

Voiding cystourethrography

Ang voiding cystourethrography ay isang radiological technique na nag-aaral ng morphology at function ng pantog at urethra, matapos bigyan ng contrast medium na ipinapasok sa pamamagitan ng catheterization ng urethra.

Ang voiding cystourethrography ay lalong kapaki-pakinabang sa pagsusuri ng pinaghihinalaang vesicoureteral reflux at maaaring ituring na mahalagang test sa pag-aaral ng incontinence.

Urodynamic test

Ang urodynamic test ay isang grupo ng mga test na nag-aaral ng muscular at nervous function ng pantog, at sinusuri rin ang mga katangian ng daloy ng ihi, gaya ng urethral pressure at post-void residual. [1],[2]

Management at treatment ng urinary incontinence

Bukod sa pagkakaroon ng malusog na lifestyle, sa pagsisikap na magbawas ng sobrang timbang kung mayroon, at sa pag-iwas din sa paninigarilyo at alak, may mga treatment na maaaring gawin para sa partikular na kondisyon ng incontinence:

Bulbar urethral massage

Ang bulbar urethral massage ay dapat gawin pagkatapos umihi at binubuo ng sariling pagmamasahe ng scrotum papunta sa direksyon ng bulbar urethra. Ang layunin nito ay tulungang lumabas ang natirang ihi papunta sa external urethral sphincter.

Mga exercise para palakasin ang pelvic floor muscles

Ang pagpapalakas ng pelvic floor muscles, gaya ng bulbocavernosus muscle at ischiocavernosus muscle, ay maaaring gawin sa iba't ibang technique.

Ang Kegel technique ay isa sa pinakakilala at binubuo ng sunud-sunod na pag-contract at pag-relax ng pelvic floor muscles, para mapalakas ang pwersa ng paglabas ng natitirang ihi na naiipit sa urethra.

Drug therapy

Kadalasan, ibinibigay ang mga antimuscarinic na gamot at mga alpha-adrenergic antagonist para labanan ang incontinence sa pamamagitan ng gamot.

Bukod dito, ang pangmatagalang (chronic) treatment gamit ang mga gamot na phosphodiesterase 5 inhibitor ay maaaring makatulong kung isasabay sa pelvic floor muscle exercise. [1],[2]

Konklusyon

Ang urinary incontinence ay isang napakakaraniwang clinical condition, na madalas ay hindi tama ang pagtantiya sa tunay na dalas nito, lalo na sa mga matatanda.

Mahalagang suriin ang mga pasyenteng may incontinence at ibigay sa tamang oras ang angkop na therapy, para maiwasan ang ilang urological complication, gaya ng mga impeksiyon at kidney dysfunction.

Mga Sanggunian: mga pinagmulan at tala

• [1] Schena F, Selvaggi F, Gesualdo L, et al. Malattie dei reni e delle vie urinarie. Milano: McGraw-Hill; 2008.
• [2] Tran LN, Puckett Y. Urinary Incontinence. In: StatPearls [Internet]. Treasure Island (FL): StatPearls Publishing;
• [3] Buckley BS, Lapitan MC. Epidemiology Committee of the Fourth International Consultation on Incontinence, Paris, 2008. Prevalence of urinary incontinence in men, women, and children–current evidence: findings of the Fourth International Consultation on Incontinence. 2010 Aug;76(2):265-70.
• [4] Fradà G, Fradà G. Semeiotica medica nell’adulto e nell’anziano. Padova: Piccin; 2018.